Nίκος Μηλαπίδης

• 1 δις επιπλέον φόροι το 2019
• Οι υψηλότεροι έμμεσοι φόροι στην Ευρωζώνη. Από το 2014 τα έσοδα στην Ελλάδα από έμμεσους φόρους αυξήθηκαν κατά 4,1 δις (από 23,8 δις σε 27,9 δις), ενώ από άμεσους φόρους έμειναν σχεδόν αμετάβλητα (από 20,7 δις πήγαν στα 21 δις).

• Η μείωση του φορολογικού συντελεστή στις επιχειρήσεις το 2019 θα πάει από 29%, στο 28%, αντί για 26%.
• Ένας στους πέντε πολίτες πληρώνει το 90% των φόρων εισοδήματος ΦΠ.
• Έξι στα δέκα ευρώ, που πληρώνουμε για φόρους και εισφορές, κατευθύνονται για την πληρωμή των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και για συντάξεις.
• Το 4,5% των επιχειρήσεων πληρώνει το 83% του φόρου εισοδήματος ΝΠ[1]
• Από τα 87 δισ. ευρώ[2] που εισπράττει το κράτος, τα 21,6 δισ. ευρώ πηγαίνουν για τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και τα 31,2 δισ. ευρώ για την καταβολή συντάξεων. Συνολικά, 52,8 δισ. ευρώ για μισθούς και συντάξεις.

• Η χώρα πατώνει σε κάθε δείκτη, που αφορά στις επενδύσεις.
• Στον προϋπολογισμό, στον πίνακα 1.3, η κυβέρνηση μιλά για αύξηση των επενδύσεων 0,8% για το 2018 και 11,9% για το 2019 (!).

• Όμως, στο 9μηνο του 2018, οι επενδύσεις ήταν -6,2% κάτω σε σχέση με το 2017 και το ΠΔΕ είναι μειωμένο κατά 500 εκατ. σε σχέση με το μεσοπρόθεσμο.
• Το 1995, αν και το ΑΕΠ της χώρας ήταν το μισό, είχαμε περισσότερες επενδύσεις.
• Αντιθέτως, η κυβέρνηση «γεννά» κράτος, προσλαμβάνει και μονιμοποιεί ασύστολα (1 στους 10 διορισθέντες έχει πτυχίο πανεπιστημίου), παρακάμπτοντας συνήθως το ΑΣΕΠ. Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι φορείς του Δημοσίου (στενού και ευρύτερου) από 227 το 2015 έφτασαν τα 374 το 2017, ενώ τα ΝΠΔΔ από 1.068 έγιναν 1.211.
• 613.000 εργαζόμενοι δουλεύουν με μέσο μικτό μισθό 378 ευρώ[3]
• Η part-time απασχόληση γίνεται ο κανόνας και η μαύρη εργασία επιλογή επιβίωσης.

• Η Ελλάδα ξοδεύει για κοινωνικές δαπάνες το 26,6% του ΑΕΠ, λίγο πιο κάτω από τον κοινοτικό μέσο όρο, αλλά πάνω από την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία.
• Η κοινωνική μέριμνα μέσω επιδομάτων δημιουργεί εκλογική πελατεία και τίποτα άλλο.
• Έχουμε την υψηλότερη ανεργία στην ευρωζώνη και δίνουμε μόνο το 3,7% των κοινωνικών δαπανών για τη στήριξη των ανέργων, όταν χώρες με επίσης μεγάλη ανεργία, όπως  η Ισπανία, δίνει το 8,1%.
• Τον Οκτώβριο 2014, οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στον ΟΑΕΔ[4] ήταν 1 εκατ. και οι μακροχρόνια άνεργοι ήταν 453 χιλ. Τον Οκτώβριο 2018, 1 εκατ. οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στον ΟΑΕΔ και 482 χιλ. οι μακροχρόνια άνεργοι. Αυξήθηκαν δηλαδή επί ΣΥΡΙΖΑ!
• Το κοινωνικό κράτος στην Ελλάδα εξαντλείται στην καταβολή των συντάξεων, που απορροφούν το 65,1% του συνόλου των κοινωνικών δαπανών.

Χωρίς πυξίδα και διαφάνεια

Το ελληνικό κράτος δίνει τα λιγότερα για τους ανέργους της και την υποστήριξη της απασχόλησης, παρότι έχουμε την υψηλότερη ανεργία στην Ευρώπη.

Είμαστε προτελευταίοι σε γεννήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δαπανούμε, όμως, τα λιγότερα απ' όλους για τη στήριξη της οικογένειας.

Η κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία είναι απελπιστική. Δεν είναι τυχαίο. Δαπανούμε για την Υγεία τα λιγότερα απ' όλους στην Ευρωζώνη.

Μεταρρυθμίστηκε το κράτος; Νομίζετε! Οι «Γενικές Υπηρεσίες» στην Ελλάδα είναι υπερτριπλάσιες από το μέσο όρο της Ευρώπης! Οι λειτουργικές δαπάνες του κράτους για το 2017 αυξάνονται σε σχέση με την πρόβλεψη του 2016 κατά 554 εκατ. ευρώ.

Μεριμνούμε υπερβολικά για τις αμυντικές δαπάνες, ενώ δεν κάνουμε το ίδιο για την έρευνα και την καινοτομία.

Το 39% των Ελλήνων ζει στα όρια της φτώχειας ή απειλείται με φτώχεια, αλλά το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα που έχει ψηφιστεί (ονομαστικά) δεν υλοποιείται.